Γενικα, πρεπει να σας ομολογησω οτι σιχαινομαι τις αλλαγες. Τις αλλαγες πασης φυσεως για την ακριβεια. Τις φοβαμαι και τις μισω ταυτοχρονα. Σου γυριζουν τον κοσμο αναποδα, και σε αφηνουν μετεωρο να ψαχνεσαι. Να ψαχνεις τις αιτιες, τους λογους που μεταβληθηκαν τα παντα, να αναρωτιεσαι που εκανες λαθος.
Και οχι οτι καταληγεις σε καποιο συμπερασμα..συνηθως καταληγεις να συνηθιζεις στην καινουργια σου πραγματικοτητα, και να ξανααντιδρασεις οταν καποιος παλι προσπαθησει να σου την αναιρεσει.
Μερικες αλλαγες γινονται για το καλο ολων..αλλες γιατι απλα ετσι ειναι η ζωη, και καποια πραγματα πρεπει να αλλαξουν. Το περασμα απο το λυκειο στο πανεπιστημιο παραδειγματος χαρη. Αλλες παλι, δεν γινονται επειδη πραγματικα τις θελουμε, και πονανε αρκετα.
Ειτε καλες, ειτε ακομα χειροτερα, κακες, εγω δυσκολευομαι να προσαρμοστω στις αλλαγες.
Απο την αλλαγη ενος κινητου, μεχρι την αλλαγη σχολειου, παρεας..το βρισκω τοσο δυσκολο.
Ακομα ενα + στα ελλατωματα μου υποθετω. :P
(Κανενα νοημα η παραπανω αναρτηση..μαλλον μια διαπιστωση και τιποτα παραπανω..)
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
καθε ειδος αλλαγης ειναι κατι καινουριο..μη φοβασαι αφεσου!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚι εγώ φοβάμαι πολύ τις αλλαγές, δε μπορώ να προσαρμοστώ εύκολα...και όσοι είναι μαζί μου(κι ίδιοι έχουν προσαρμοστεί) το καταλαβαίνουν πως δε μπορώ... >.<
ΑπάντησηΔιαγραφήΕγώ πάλι λατρεύω τις αλλαγές,αλλά και τι σε νοιάζει...
ΑπάντησηΔιαγραφήχαχα..ε καλο ειναι να ακους αποψεις =)
ΑπάντησηΔιαγραφή