Τελικα, εχει κανενα νοημα να περνας τη ζωη σου με τα μουτρα μονιμως κρεμασμενα, και να ρθουν να σε αποζημειωσουν για τοσο κλαμα μονο 2 μηνες χαρας? Οχι, δεν το πιστευω πως εχει νοημα. Και τελικα, συνειδητοποιω οτι ο τροχος δεν γυριζει, παρα μονο αν τον γυρισεις εσυ, εστω και με το ζορι. Ειδικα αν το γυρισμα που κανει, εξαρταται απο αλλους ανθρωπους. Προς τι ολος αυτος ο προλογος? Δεν ειναι καν προλογος. Δεν εχω σκοπο να γραψω αλλα "σοφα" μακροσκελη ποστ, ουτε να αναλυσω την ιστορια της ζωης μου. Δεν γουσταρω πλεον να γραφω, γιατι αυτο με ριχνει σε καταθλιψη ακομα περισσοτερο. Σκεφτηκα να σβησω το μπλογκ, να σβησω το φβ, να πεταξω τον υπολογιστη, να καταχωνιασω στα πιο περιεργα μερη το ημερολογιο μου, και να ξεκινησω απο την αρχη. Μαντεψτε : δεν γινεται. Γιατι, οσο προσπαθεις να ξεφυγεις απο το παρελθον σου, τοσο αυτο σε κυνηγαει, με τις αναθεματισμενες τις αναμνησεις.
Ελπιζω την επομενη φορα που θα γραψω εδω, να χω ξεφυγει απο αυτο, και να γραφω πιο χαρουμενα πραγματα. Προς το παρον, ενα πραγμα γνωριζω μονο. Οτι θελω να γινω κυρια του εαυτου μου, και να πορευτω με τις δικες μου ταχυτητες. Και ποιος ξερει? Ισως και να βγει σε καλο..
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Η αλήθεια είναι πως κι εγώ το σκέφτηκα αυτό!Βέβαια όχι για το Blog αλλά για το φβ.
ΑπάντησηΔιαγραφήΌλα θα μπουν σε μια σειρά με τον καιρό ;)
Καλό μήνα
χχ
Για να γίνεις κύρια του εαυτού σου, πρέπει να ξέρεις ποιά είσαι και τι θέλεις σε τούτη τη ζωή. Αν καταφέρεις να γίνεις κύρια του εαυτού σου, ο κόσμος είναι δικός σου.
ΑπάντησηΔιαγραφήδεν είναι το παρελθόν απλά πιστεύω ότι γράφουμε εν μέρη για να νιώθουμε καταθλιπτικοί,έχτω και λίγο,και σε αυτό ειναι που είμαστε εθισμένοι
ΑπάντησηΔιαγραφή