Εικόνα & ήχος.

Μηνες ολοκληρους περιμενα την προχτεσινη μερα. Ποσο καιρο ειχα να σε δω. Ποσο μου ελειψες. Ποσο χαρηκα που σε ειδα! Ουτε στο ελαχιστο δεν αλλαξες. Ουτε τοσο δα.
Μονο τα αισθηματα σου, αλλα λογικο,8 μηνες ειναι αυτοι.
Δεν νιωθω την αναγκη να μιλαω πλεον. Η σιωπη μεταξυ μας ειναι υποθετω πολυ καλυτερη. Με νοιαζεσαι..το παραδεχεσαι, με νοιαζεσαι δεν θες να με βλεπεις στενοχωρημενη. Κι ας μην θες να τα ξαναβρουμε. Ουτε εγω θελω αλλωστε.Ουτε εγω εχω δυναμεις πλεον. Πανελληνιες και μια σχεση που σε σκοτωνει?
Μπα..
Κακη χημεια εμεις οι δυο. Απο τις χειροτερες. Τελικα, ουτε αυτη μας χωρισε, ουτε κανενας...τα λαθη μας μονο. Αυτο το "κακο timing".
Νιωθω καλα που σε γνωρισα, νιωθω καλα που μουν μαζι σου. Και ας κλαιω τωρα, παντα οταν θα μαι μαζι σου, να ξερεις οτι θα μαι το πιο χαρουμενο πλασμα στον κοσμο. Ισως καποτε, οταν τελειωσουμε με τις πανελληνιες, οταν φυγουν ολα απο πανω μας, και ισως αν νιωθουμε τα ιδια , να μαστε ξανα μαζι..
Εγω παντως εδω θα μαι. Και δεν θα παριστανω τη χαρουμενη, θα ΕΙΜΑΙ χαρουμενη, που εστω σε εχω ετσι.
Γιατι ειμαι ερωτευμενη μαζι σου, οπως τους πρωτους μηνες. Ισως και να σε αγαπαω..

Και οι εικονες & οι ηχοι που μας συνοδευουν, ισως μας βοηθησουν..Οτι εχω συνδεσει με σενα παντως ειναι καλα κρυμμενο μακρια μου.