Το κακο με αυτους τους "μουσωνες" ειναι οτι ειναι δυσκολο να βρουμε την αντιστοιχη ομπρελα. Και δωστου να κυκλοφορουμε ετσι μεσα στη βροχη. Αλλοι να χορευουν, αλλοι να κλαινε και τα δακρυα τους να γινονται ενα με τις σταλες νερου που πεφτουν απο τα συννεφα! Και αλλοι απλως να ψαχνουν ενα καταφυγιο να σταθουν μεχρι να κοπασει ο χαλασμος του κυριου, για να επιστρεψουν στα γνωριμα τους συναισθηματα.
Ξερετε ποιο ειναι το θεμα? Οτι στις μπορες της ζωης, η επιλογη μας αν θα χορεψουμε ή αν θα κλαψουμε ειναι απολυτως δικια μας. Θα μου πειτε, ποιος λογικος ανθρωπος μπορει να χορεψει οταν ειναι σαν τη Μεγαλη Παρασκευη.
Ισως κανενας. Και ισως αυτο να ναι και το σωστο.
Προσωπικα παντως δεν με νοιαζει. Μπορει να βρεξει απειρες φορες μεσα μου. Ακομα και τωρα, ρωτατε τι μπορα αντεχω? :(

Told you I'll be here forever
Said I'll always be a friend
Took an oath, I'ma stick it out till the end
Now that it's raining more than ever
Know that we'll still have each other
You can stand under my umbrella....
Εγω λοιπον βρισκω την ιδανικη ομπρελα και πορευομαι. Το ποιος θα με ακολουθησει...και αν θα αντεξει τη βροχη μαζι μου..δικη του η επιλογη. =]
(You can stand under my umbrella, ακους????)

μου άρεσε πολύ το κείμενο. (:
ΑπάντησηΔιαγραφήχμ...εγώ προτιμάω να χορεύω την βροχή και να την αφήνω να με παρασύρει όπου θέλει...γιατί, όπως μου είπε κάποτε ένα πολύ σοφό άτομο ''η ζωή ξέρει. απλά εμπιστεύσου την και θα σε πάει εκεί που θα είσαι χαρούμενη''.
αυτό ακριβώς κάνω. ^
Εμένα μ' αρέσει η βροχή αρκεί να μην αρπάξω κανένα κρύωμα! :p
ΑπάντησηΔιαγραφή