Το σ'αγαπω.

Ποσο ευκολο ειναι να πουμε σε καποιον "΄σ' άγαπω"? Ισως να ακουγεται απο τα πιο ευκολα πραγματα του κοσμου. Ειναι σαν να βγαινεις στο δρομο, και να ρωτας τι ωρα ειναι. Αν δεν το νιωθεις, τοτε μπορεις τοσο, μα τοσο ευκολα να το πεις.
Απο την αλλη, ευκολα μπορεις να το πεις, κι αν εχεις συνηθησει να το νιωθεις. Με τους γονεις, με τους συγγενεις, με τους φιλους. Τοτε πραγματικα υπαρχει αγαπη μεσα σου, και απλα προσπαθεις να την εκφρασεις, αυθορμητα, χωρις περιορισμους και κομπασμους.


Και τοτε, τι γινεται με το "σ'αγαπω" της ερωτικης φυσης?
Απο την μια βλεπεις χιλιαδες παιδακια καθημερινα να μιλανε με τυπους "s'azpww, azp, papaw" κι αλλα τετοιου ειδος σιχαματα. Παιδακια που στον μισο μηνα σχεσης φλομωνουνε ο ενας τον αλλο στα "σ'αγαπω", στα λογια και στα ψεματα. Και στο υπολοιπο μισο του μηνα, αποφασιζουν πως δεν κανουν ο ενας στον αλλο για να συνεχισουν τη φαση τους, και βρισκουν να "αγαπησουν" αλλον.

Υπαρχει ομως, κι εκεινο το κρυφο, το γλυκο το "σ'άγαπω". Εκεινο που το νιωθεις και θελεις να το ουρλιαξεις με ολη σου τη δυναμη. Εκεινο που σου υπενθυμιζει οτι πρεπει να χαιρεσαι με τη χαρα του αλλου, κι ας ειναι μακρια σου. Κι ας σου λειπει φριχτα.
Εκεινο το "σ'άγαπω" που δεν ξεθυμαινει στους 4 μηνες, αλλα παραμενει, με οσα εμποδια και οσες δυσκολιες υπαρξουν. Εκεινο που θα διστασεις να το πεις, φοβουμενος οτι το μπερδευεις με παρορμηση, φοβομενους οτι θα σε παρασυρει η στιγμη να πεις λογια πολλα, και μεγαλα, που θα παψουν να ισχυουν μεχρι βρεθει αλλο ατομο να τραβηξει την προσοχη σου, ή να σε απογοητευσει εστω και μια φορα το ηδη υπαρχον.

Αραγε, ποια ειδη του "σ'άγαπω" να θελουμε να υπαρχουν στη ζωη μας? Και ποια να μπορουμε με σιγουρια να ισχυριστουμε οτι υπαρχουν?

Κανω την αρχη με ενα τραγουδακι των The Cure..

However faraway, I will ALWAYS love you. However long I stay, I will ALWAYS love you.

Τολμαω να πω οτι το εννοω κι ολας. Καληνυχτα.