Untitled

Βηματιζα στο δωματιο μου πανω κατω συγχισμενη. Το κρεβατι μου γεματο απο βιβλια και σημειωσεις.
Ιt's just a little too late..

Καθησα πανω στο κρεβατι και πηρα στα χερια το κινητο μου. Κανενα μηνυμα, καμια αναπαντητη. Το πεταξα παω στις κουβερτες.
Ιt's just a little too late..

"Κλικ".
Καποιος με ειχε θυμηθει.
Το πηρα απροθυμα, και πριν το κοιταξω, εκλεισα τα ματια μου και ευχηθηκα να ναι αυτος.
It's just a little too late..

"Μωρη, αυριο τι ωρα γραφουμε?"
Εστειλα την απαντηση γρηγορα, εκλεισα το κινητο και το ξαναπεταξα νευριασμενη στο κρεβατι. Παλι τα ιδια.
It's just too little too late
a little too wrong
And I can't wait

Ξαναανοιξα το κινητο, βρηκα το ονομα του και του στειλα μηνυμα.
Ξερω πως δεν θα απαντησει ποτε.


You say you dream of my face, but you don't like me, you just like the chase..
ΒΛΑΚΑ.