Θυμαστε εκεινη την εποχη, που δεν φοβομασταν κανενα και τιποτα, παρα μονο τις φωνες του πατερα μας?
Θυμαστε τοτε, που δεν φοβομασταν να βγουμε στο δρομο να παιξουμε ποδοσφαιρο, να κανουμε σουζες με το ποδηλατο, να κανουμε κατακορυφο και να φαμε τα μουτρα μας.
Τοτε που ρισκαραμε , χωρις να χουμε συναισθηση του "γιατι" καναμε κατι. Κατι που μας ευχαριστουσε μονο και τιποτα αλλο.
Πλεον τα εγκαταλειψαμε τα ρισκα. Φοβομαστε να δειξουμε τον αληθινο μας εαυτο, μηπως καποιος μας χλευασει, μηωπς καποιος μας παραγκωνισει.
Φοβομαστε να τραγουδησουμε, γιατι καποιος θα γελασει με τη φωνη μας.
Φοβομαστε να χορεψουμε, γιατι καποιος θα μας πει οτι χορευουμε σαν μασκοτ της Guillem.
Φοβομαστε να ερωτευτουμε, γιατι φοβομαστε οτι θα πληγωθουμε.
ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ.
Καποτε, ειχα διαβασει κατι, σε ενα φορουμ απο αυτα που μπαινω. Το ειχει γραψει μια κοπελα απο το site "egirl", συγνωμμη μα δε θυμαμαι ονομα αυτη τη στιγμη.
"Η ευτυχια ειναι για τους τολμηρους, οι αλλοι ας κατσουν να βλεπουν"
Ειναι η πιο σωστη φραση που εχω ακουσει στη ζωη μου.
Λοιπον, εγω σας αφηνω..παω να φαω τα μουτρα μου. Παω να ρισκαρω :)
χωρίς ρίσκο οι ζωές μας είναι ένα τίποτα.
ΑπάντησηΔιαγραφήαν δεν ρισκάρεις, δε ζεις.
αυτό είναι γεγονός. ;)
υπέροχο ποστ! και ναι, η ζωή είναι ένα ρίσκο...αλλά δυστυχώς οι περισσότεροι την φοβούνται..ίσως γτ έτσι τους έμαθαν...αλλά, στην τλκ, τι θα εχς να διηγείσαι στα εγγόνια σου μετά από χροοοοοόνια...?! xD
ΑπάντησηΔιαγραφήοχι απλα υπεροχο ποστ αλλα...αληθινο!
ΑπάντησηΔιαγραφήσ ευχαριστω που το εκανες!!!μπορω να πω πως με ταρακουνησε γιατι εχεις απολυτο δικιο φοβομαστε κωλωνουμε ε οχι ρε γαμωτο μια ζωη εχουμε και θα την ζησουμε!τελος
:)
ΑπάντησηΔιαγραφή