Αnd we're feeling good.Finally!

Birds flying high you know how I feel
Sun in the sky you know how I feel
Breeze driftin' on by you know how I feel

It's a new dawn
It's a new day
It's a new life
For me
And I'm feeling good.


Ξυπνας λεει, και ειναι ανοιξη. Δεν εχεις μαθημα, ο ηλιος λαμπει, τα πουλακια τραγουδουν, και εσενα σε περιμενει μια βολτα στη θαλασσα, με την φοβεροτρομερη παρεα σου, με την αγαπημενη σου μουσικη στη διαπασων, και το αγορι σου κατω απο το σπιτι σου, να περιμενει για ενα φιλι σου. Ναι. Και μετα ξυπνας μια και καλη.
Για να διαπιστωσεις οτι εχεις ενα πακο ασκησεις να σε περιμενουν, τη μανα σου να ουρλιαζει γιατι δεν ηπιες το γαλα σου και δεν καθαρισες το δωματιο σου, ενα μαλλι τζιβα που εχεις να χτενισεις απο χτες, γιατι παραεβαλες λακ, τις φιλες σου μες τα νευρα γιατι αργησες την πρωτη ωρα και δεν ειχαν με ποιον να χασκογελασουν την ωρα των αρχαιων και κοινως, μια μερα ΜΠΑΧΑΛΟ.
Πολλες ειναι οι μερες μπαχαλο, κανεις ομως δεν ξερει να τις προσδιοριζει πληρως. Για αλλον ειναι 5 διαγωνισματα στη σειρα. Για καποιους αλλους, φτυσιμο απο την γκομενα που κυνηγανε εδω και δυο μηνες. Για αλλους ενας τσακωμος που τους διελυσε. Γενικα, τα προβληματα του καθενος δεν μπορουν να μπουν σε λιστα. Οπως και η προσωπικοτητα του καθενος δεν μπορει να φακελωθει. Δεν υπαρχουν στανταρ κατηγοριες ανθρωπων. Αν ηταν ετσι, η καταταξη θα ταν πολυ ευκολη, οι πραξεις τους προβλεψιμες, τα λογια τους βαρετα και ανουσια.

Ποσος κοπος χρειαζεται μια μερα μπαχαλο για να γινει υπεροχη; Ποσο κλαμα για να φτιαξει η διαθεση καποιου;
Λοιπον, η αληθεια ειναι οτι ουτε αυτο ειναι στανταρ. Καποιος μπορει να αποφασισει οτι απο δω και περα, ολα προκειται να του πανε καλα, να φορεσει ενα μεγαλο χαμογελο, και να συνεχισει απο εκει που σταματησε. Μπορει να το εννοει, μπορει και να παριστανει. Αλλος μπορει να μην διστασει να δειξει οτι ειναι κουρελι, να ξεσπασει και να βρει πιο ευκολα την ηρεμια του. Αλλος να μην νοιαστει καν, αναλγητος να συνεχιζει. Και η κατηγοριοποιηση αυτη, δεν εχει νοημα και δεν βγαζει πουθενα. Γιατι ο καθενας ειναι μοναδικος.

Ξερετε ομως κατι; Ειναι καποια πραγματα, τοσο απλα , που μπορουν να κανουν ακομα και τους πιο σκληρους ανθρωπους να γελασουν με την ψυχη τους, και να τους κανουν για λιγο να χαρουν.
Για μενα, υπαρχουν πολλα που μπορουν να με κανουν για λιγο να ξεχναω.
Οταν γυρναω απο το φροντιστηριο, πχ, λατρευω τη μυρωδια των νερατζιων και των λουλουδιων. Λατρευω τον λιγο ηλιο που απεμεινε να φωτιζει το δρομο και να κανει τα συννεφα να λαμπουν. Λατρευω τη μυρωδια του καφε καθε φορα που περναω απο ενα διπλανο μαγαζακι. Τον ηχο του πιανου απο το απεναντι ωδειο. Λατρευω τον αερα που φυσαει, που μου ανακατευει τα μαλλια και τα μπλεκει με τα σκουλαρικια μου (εχω και πολλα η ρουφιανα). Κι ας με πιανει μετα πονοκεφαλος.
Τις εκδρομες στον ιπποδρομο με το σχολειο..τη θαλασσα και τις φωτογραφιες μας.
Το παρκακι διπλα στην πλατεια..Το μαγαζι που μοιαζει με παραρτημα βρετανικου καφε.
Το πετυχημενο develope που αφησε με ενα χαμογελο την καθηγητρια μου.


Ουπς..μολις συνειδητοποιησα ποσα ειναι αυτα που μου αρεσουν. Αν ειναι τοσα για μενα, φανταστειτε για τον καθενα μας ποσα ειναι ακομα. Τελικα δεν ειναι και τοσο δυσκολο ορισμενες φορες να νιωσεις καλα. Απλα..αισιοδοξια.
Θα μου πειτε.."ποια αισιοδοξια..ρεαλισμος πανω απο ολα"
Ετσι ημουν κι εγω. Ρεαλιστρια. Και που εβγαλε; Στο να τα βλεπω ολα ασπρομαυρα. Και μπορει το ασπρομαυρο να χει αποψη. Να ναι ψαγμενο ισως. Αλλα προτιμω τα χρωματα.
Στην τελικη..δεν ειναι ωραιο το ουρανιο τοξο;;

Και πριν κλεισω ακομα μια αναρτηση χωρις νοημα..

time is a river
a silent icy river
pulls us all
running deep
deep and fast enough to get lost down in the flow
thrashing around me
tiny lives mean everything

And nobody knows what's gonna happen tomorrow
So don't let go, now we've come this far
Hope I have peace
Understand me
you're never alone



Γιατι κανεις δεν ξερει τι θα γινει αυριο. Κατι καλυτερο ή χειροτερο. Ρισκο ειναι κι αυτο.
Κι αν ειναι χειροτερο..τι θα μεινει;
Μερικα παιδια που θα ακουνε ροκ και θα προσπαθουν να φερουν πισω το καλυτερο..