Breakdown vol.1

11.00 , πρεπει να μαι ηδη στο δρομο. Κανω ανω κατω τη ντουλαπα, και παλι δεν βρισκω τα ρουχα που θελω.
Βρισκω ενα κοντο παντελονι, μια αμανικη μπλουζα, βαζω σταρακια και χτενιζω μηχανικα τα μαλλια μου.
Βρισκω και τα σορτσακια της αδερφης μου. Αχ. Αναστεναζω. Ξερω πως δεν θα μπορεσω να τα φορεσω συντομα. Αρκουμαι στην αντιπαθητικη βερμουδα μου.
Σπυρακια παντου. Καταραμενες ορμονες. Καταραμενο κοκκινο προβλημα που με επισκεπτεσαι καθε 40 μερες!
Τα νευρα μου. Τα χαπια μου. Το Mp3 στα χερια μου και κλεινω πισω μου την πορτα αθορυβα.
Bad days οπως παντα. Περπαταω και σκεφτομαι. Το μονο που κανω ειναι να σκεφτομαι.
Εσενα. Που δεν βαρεθηκες ποτε να με γραφεις.
Εσενα, που γραφεις αυριο και δεν μπορω ουτε ενα "καλη επιτυχια" να σου πω.
Εσενα, που μεσα στο μυαλο σου βρισκεται το ποδοσφαιρο, τα αρχαια και εκεινη.
Τις εξετασεις, που πλησιαζουν και βαριεμαι να ανοιξω την φυσικη κατευθυνσης.
Τη δυσκολη χρονια που ερχεται.
Την παρεα μου, που μου υποσχεθηκε Schoolwave, Placebo.
Το σωμα που θελω να αποκτησω μεσα στο καλοκαιρι.
Τα 6 κιλα που εχω χασει.
Εκεινη, που δεν βαρεθηκα να συγκρινομαι μαζι της και να σιχαινομαι τον εαυτο μου.
Το οτι δεν μπορω να ζησω χωρις μουσικη στη διαπασων.
Το οτι δεν μπορω να ζησω μια μερα χωρις να σκεφτω επομενη κινηση για την τρομερη χορογραφια που ειναι μεσα στο κεφαλι μου.
Εσενα, που με κανεις καθε στιγμη να σε σκεφτομαι.
Το οτι για 3 μηνες θα ζησω διχως τις βλακειες του Κωστα, του Νικου, του Δημου.
Εσενα, που ουτε μια στιγμη δεν θα θελα να ξαναειμαστε μαζι.
Εσενα, που δεν αντεχω να σκεφτομαι οτι δεν με σκεφτεσαι πια.

Τον μελλοντικο μου εαυτο. Εκεινη τη γαματη φοιτητρια, την ακτιβιστρια, τη χορευτρια, την ροκου, τη γκομενα. Εκεινη που ποτε δεν θα γινω.