I wanna be fearless.

Ισως αυτο το ποστ να ναι περιττο και ηλιθιο. Ισως να μην υπαρχει λογος για τον οποιο αξιζει να το γραψω. Δεν με απασχολει. Ακουω Taylor Swift και χαμογελαω σαν ηλιθια.
Σαν μια ερωτευμενη ηλιθια.

"And I don't know how it gets better than this
You take my hand and drag me headfirst, fearless
And I don't know why but with you I dance
In a storm in my best dress, fearless"

Οκ τελος, τους λατρεψα αυτους τους στιχους. Και εχω νιωσει ετσι, και το πιστευω.
Εχω νιωσει ετσι για ενα ατομο που με δουλεψε, που με παρατησε. Δεν κλαψουριζω σαν την αδικημενη γκομενα. Επαψα να κλαιω και το βουλωσα. Καλως ή κακως, αυτο εκανα.
Αποψε ομως κλαιω. Σαν μια ερωτευμενη ηλιθια. Σαν μια παρατημενη χαζογκομενα.
Σαν κατι που παντα κοροιδευα και δεν ηθελα να μαι ποτε.

Και γιατι κλαιω;
Ισως γιατι ειμαι μονη μου.
Ισως γιατι με εφτυσε.
Ισως τωρα γιατι κοιμαται και ξυπναει με τη σκεψη της.
Ισως γιατι ειναι πολυ πιο ομορφη, πολυ πιο γαματη προσωπικοτητα.
Ισως γιατι ακουει πολυ καλυτερη μουσικη.
Ισως γιατι εχει πιο πολυ χιουμορ, γιατι τον κανει να γελαει, τον κανει να τη θελει, τον κανει να νιωθει ομορφα.
Ισως..ΧΕΣΤΗΚΑ ΓΙΑΤΙ.
Δεν προκειται να γινω σαν κι αυτη. Δεν θελω να μαι σαν κι αυτη. Αλλα και με τον ιδιο μου τον εαυτο, δεν νιωθω καλα.
Ξερω οτι δεν ειμαι ομορφη. Χεστηκατε κι εσεις θα μου πειτε.
Μου το επιβεβαιωνει ο καθρεφτης, οι γυρω μου.
Οκ δεν ειμαι ωραια. So, what?
Ξερω οτι ποτε δεν θα γινω σαν και μερικες στο facebook που σουφρωνουν τα χειλη στης φωτο, και απο κατω κανουν ουρα σχολια τυπου
"axxx eisai koukla azZpiii mmmmmmm<3"
Ομως..ακομα δεν εχω ανακαλυψει γιατι ειμαι ετσι.:)

Χαμογελαω ..ισως ετσι να καταφερνω να πεισω τους γυρω οτι ειμαι λιγοτερο ξενερωτη απο οτι φαινομαι.