Losing my religion.

(3ο ποστ στη σειρα που ασχολουμαι με αυτον..ok, I'm pathetic.)

That's me in the corner
That's me in the spotlight, I'm
Losing my religion
Trying to keep up with you
And I don't know if I can do it
Oh no, I've said too much
I haven't said enough
I thought that I heard you laughing
I thought that I heard you sing
I think I thought I saw you try..


Γιορταζες σημερα ε? Σου ευχηθηκε? Μακαρι. Μακαρι για να νιωσες καλα. Για μενα δεν ειχες χρονο, και μου εγραψες.
Γι αυτο ειναι οι γνωστοι.
Για να ευχονται στα γενεθλια και τις γιορτες, και τις υπολοιπες μερες να ναι σαν ξενοι.
Για να στελνουν μηνυματα και να γραφουν σε ενα "τοιχο' που δεν υπαρχει καν, γεμιζοντας φατσουλες και καρδιες.
Υπαρχουν ομως και οι μπαλαντερ. Αυτοι που μπορουν να παρουν οποια θεση θελει κανεις.
Της γνωστης, της φιλης, της ερωμενης, της κολλητης, της εχθρου, της αγνωστης.
Και μεσα σε αυτο το προφιλ κατατασσω και τον εαυτο μου.
Ενα απροσωπο "δεν ξερω".
Και ποναει τοσο ρε γαμωτο.
Γυρναω στα ιδια. Ακουω τα ιδια τραγουδια, νιωθω τα ιδια σκατα.
Τα ιδια μετα απο τοσους μηνες.

Τι εχω να με στηριξει?

Εσενα?
Για ενα βραδυ με χαραμισες ματια μου. Για ενα γαμημενο βραδυ.

Τις φιλες μου;
Μονο χτες ξεσπασα και ευχαριστω. Α, Σ..πρωτη φορα με βλεπατε ετσι. Ευχομαι να ναι και η τελευταια.
Οσο για τις υπολοιπες.. Ευχαριστω για τη βοηθεια ρε. Πραγματικα.
Εκτιμω παρα πολυ μια φιλη που ενω λεει ολα της τα προσωπικα σε μενα, συνεχως μου λεει ποσο ομορφη ειναι η αλλη. :D Που με αποκαλει "η χοντρουλα φιλη της", και αρπαζεται οταν προσβαλλω την αλλη.
Εκτιμω επισης μια αλλη που το μονο που μου πε ειναι "κοιτα μπροστα".
Wow κοπελια. Και γαμω. Κι ελεγα, τι να κανω για να τον ξεπερασω.Μολις μου δωσες τη λυση.

Τους γονεις μου;
Τι να τους πω;
'Ναι ξερετε, με παρατησε και εχω τα μαυρα μου τα χαλια, δεν βοηθατε λιγο;xD"
AKWARD.

Τα μαθηματα;
Λετε να μου συμπαρασταθει η προβολη, τα διανυσματα ή το θεωρημα των διαμεσων;
Αγαπημενο μου 12καρι, σε περιμενω για ακομα μια φορα στη φυσικη.:D

Μονο η μουσικη υπαρχει..Μονο αυτη. Αλλα ρε γαμωτο. Μπορει να μιλησει. Να σου μιλησει και να σου πει τοσα, να σε κανει να νιωσεις τοσα. Να κλαψεις, να γελασεις, να απογοητευτεις, να ελπιζεις, να περιμενεις, να ηρεμεις..Αλλα δεν μπορει να ακουσει.
Ουτε και κανεις τωρα που το σκεφτομαι μπορει να ακουσει. Χαιρομαι που ειμαι εξαιρεση και μπορω να ακουσω τα παντα.
Λυπαμαι που δεν υπακουω στον κανονα και την παταω παντα.