Πάμε πρόβα;

-Σε 10 λεπτα τελειωνουν τα μικρα και βγαινεται, μην ξεχνιεστε!
-Οκ τελειωνουμεεε, γκαριζουν ολες μεσα απο τα καμαρινια.

Μεσα στο μικρο καμαρινι, γινεται χαμος. Ολοι οι παγκοι πιασμενοι, πανω ανοιγμενα νεσσεσερ, βουρτες, καλλυντικα. Μυρωδια απο λακ και καμμενο μαλλι μεσα στο χωρο. ΣΤο πατωμα, ριγμενες οι σακουλες με τις στολες, παπουτσια καρακτερ, πουεντ, παπουτσακια μπαλετου.
Πλησιαζω μηχανικα τον καθρεφτη. Εχω αγχος. Νομιζω. Κοιταζομαι στον καθρεφτη ξανα και ξανα. Τα μαλλια μου δεμενα σφιχτα ψηλα. Smokey eyes, που μου εκαναν οι μικρες (16 χρονων γομαρα και με βαφουν τα 12χρονα, φανταστειτε!). Κοιταζω τη στολη μου. Πρασινη και μαυρη. Περιεργος συνδιασμος για φονισσα , δεν νομιζετε?
Τσεκαρω τα σχοινια που ναι τυλιγμενα πανω μου. Αχ δεν πρεπει να φυγουν. Αλλιως την βαψαμε.
Εχω δεσει σωστα τα καρακτερ. Δεν θα χουμε ατυχηματα. Το μαντηλι, στη θεση του.
Πριν απο μας, οι μεγαλες μπαλαρινες της σχολης.
Αχ ζηλευω. Σιχαμενα μαθηματα..θελω κι εγω πουεντ φετος:'(
Πορτοκαλι τουλι και χρυσα φλουρια στη στολη τους.
Οι τσιγγανες της Εσμεραλντας βγαινουν πρωτες.
Οι φονισσες του Σικαγο ετοιμαζονται.
Βγαινω εξω μαζι με τις υπολοιπες κοπελες.
Jazz babe!
Περναμε το καμαρινι που ναι μαζεμενα τα μικρουλια της σχολης.
Μας κοιτανε με ανοιχτο το στομα.
Ενα με κοιταειμε θαυμασμο και μου λεει "Εισαι πολυ ομορφη!"
"Αγαπη μου!" Απαντω και του πειραζω την κοτσιδα. Γελαει, και προχωραω μαζι με τις αλλες.
Η μουσικη της Εσμεραλντας τελειωνει, το χειροκροτημα, σιγα σιγα κοπαζει. Τα φωτα πεφτουν, οι κουρτινες κλεινουν ξανα. Βγαινουμε αθορυβα απο τις κουιντες, και παιρνουμε θεση.
"Πλιε, ρελεβε, ντεβελοπε στο 5. Πλιε ρελεβε, ντεβελοπε στο 5.' Επαναλαμβανω συνεχεια στον εαυτο μου.
"Και ενα κικ στο 7, μα πως μπορεσα να το ξεχασω", σκεφτομαι συγχισμενη.

Οι κουρτινες ανοιγουν παλι. Καπνος πισω μας, τα φωτα μενουν κλειστα.

"Και τωρα σας παρουσιαζουμε τις φονισσες της φυλακης του Σικαγο. Θα τις δειτε να μεταμορφωνονται σε αντρες και να σας διηγουνται το εγκλημα τους. Ενα εγκλημα που εχει περασει απο το μυαλο ολων των γυναικων. Δολοφονησαν τους αντρες τους."
Γελια στο ακροατηριο. Στοιχημα ολες οι γυναικες χαμογελασαν εκεινη την ωρα.
Χαμογελαμε κι εμεις.
Η μουσικη ξεκιναει.
3, 2, 1..ΠΑΜΕ!


(Ολες οσες εχουν ζησει παραστασεις χορου ή θεατρου με νιωθουν.
22/6/09, απλα απο τις πιο τελειες μερες του χρονου!<3)